Uit de showroom · 27 mei 2026 · 5 min
Vijf stukken die we bijna zelf hielden
De test die we op elk stuk toepassen is eenvoudig: zouden we ermee leven. Het gevolg is dat sommige stukken die test te goed doorstaan. Dit zijn er vijf die bijna nooit te koop kwamen, in willekeurige volgorde, met de redenen waarom we ze toch lieten gaan.
Een getrapte lederen zetel
Meubel als terrein. Hij kwam binnen, we gingen erop zitten, en het gesprek over waar hij in een privéhuis zou kunnen staan duurde een week. Uiteindelijk won het argument dat een stuk dat zo gul is door meer dan twee mensen gezien moet worden. Hij zit in de collectie.
Een koperen hanglamp
Deens, gelaagd, met een oranje binnenkant die elke kamer de kleur van een goede avond geeft. We hingen hem twee weken in het kantoor onder het voorwendsel de bedrading te testen. De bedrading was op dag één al in orde.
Een vlamgesneden messing lamp
Brutalistisch, gepatineerd, volledig handgemaakt. We kozen ervoor hem niet te polijsten en we kozen, met enige moeite, hem niet te houden.
De bedrading was op dag één al in orde.
Een eettafel met een sculpturaal onderstel
Italiaans, precies vanboven en expressief vanonder. Het is het soort tafel dat van een diner een gelegenheid maakt, en precies daarom hoort ze in iemands eetkamer en niet in onze opslag.
Een grenen eethoek
Massief, warm en pas opnieuw gestoffeerd. Niet het zeldzaamste stuk dat door onze handen ging, en een van de sympathiekste. Sympathiek wordt onderschat.